කුමරතුඟු ගුණ සමරමු

අද දින වෙසෙසි දවසෙකි. හෙළයට දිවි දුන් විසි වන සිය වසේ මහ පඬු වූ කුමරතුඟු මුනිදසුන් මෙ ලොව පහළ වී අදට වසර එක සිය විසි එක යි. මේ වෙසෙස් බව නිසා ම ඔහු ගුණ සමරන්නට අද සටහන වෙන් වේ. දෙසට - බසට - රැසට අනගි මෙහෙයක් කළ මේ මහා වියතාණන් ගේ ගුණ අපමණ යි. ඒ ගුණ වනන්නට මා නුසුදුසු යි. එ නිසා කුමරතුඟු ගුණ ගැයෙන මේ ගීය උපුටා දක්වමි. එය කුමරතුඟු නමට මල් දමක් ම වේ වා!
පද: අරීසෙන් අහුබුදු සූරීන්කුමරතුඟුන් ගේ අගේ
දවසැ දවසැ හෙළ දැයේ
ඉර වගේ හඳ වගේ
ජයට පතළ වේමගෙ රට මගෙ දැය නිසා
යුද වැද සතුරන් නසා
ම දිවි ගියත් කිම අසා
දැයට පණ පෙවූකුමරතුඟුන් ගේ අගේ...
බසේ අවුල් ගැට මුදා
රැසේ ඇළුම් ගෙන බදා
දෙසේ සැබෑ කොට උදා
තෙ රුවනක් මැ වූකුමරතුඟුන්ගේ අගේ...
දෙවියකු කීවත් එපා
පිළිගන්නට දෙස් නොපා
එ හඬින් අඩි බිම දපා
හෙළ මොළ මෙළැ වූකුමරතුඟුන්ගේ අගේ...
නොයෙක් නොයෙක් දේ බදා
බිඳුණු මෙ දැය බස සදා
එකට එකතු කොට යොදා
හෙළ හවුල් මැවූකුමරතුඟුන්ගේ අගේ...
හඬ: සුනිල් සාන්ත සූරීන්
ඒත් සමඟම කුමරතුඟුන් ගේ උදාර බව පෙන්වන්නට ඔහු ලියූ අනගි කවි කිහිපයක් එක් තැන් කොට දක්වමි. කුමරතුඟුහු දෙස - බස - රැස යන තෙ රුවන ඇදැහූ හ. දෙසට - බසට - රැසට ඉමහත් පෙමක් දැක් වූ හ.
මා දෙස හෙළ දෙස වෙන කිසි දෙසකටහේ පිට රටට ගැති කම් කිරීම නො ඉවසුයේ ය.
මා බස හෙළ බස වෙන කිසි බසකට
මා රැස හෙළ රැස වෙන කිසි රැසකට
මේ හිස නො නමමි නො නමමි කිසි විට
මෙහි වියූ පිළියසිය රට සැම විට අගය කළේ ය.
ඇඟැ නො ලා මැළිය
පිට රටින් විළිය
වැසුමැ නෑ එළිය
අපට කුමට සැප නිකමුන් ලගිනා අර සුර ලොවේහෙළ බසට ඇලුම් කළේ ය.
අපට කුමට ලෙඩට දුකට ඇරුණු දෙරණ දඹ දිවේ
තව ද නොයෙක තැන් ඇති ලොවැ ඉනෙ'කකට ද රිසි නො වේ
සිරි සර ඇති සුව සැප ඇති විසිතුරු ඇති හෙළ දිවේ
හෙළ රටැ හෙළ ගෙයි හෙළ ඇඳැ සැතැපෙනහෙළය රක්නට අනුන් ද යොමු කළේ ය.
මගෙ මව මට දුනු හෙළ බසැ ගී
මැලැවිලි දුරු කැරැ සැනැසිලි ගෙනැ දිනි
මිහිරි යැ මිහිරි යැ රස අනැඟී
රටට දැයට හිත දපාකුමරතුඟු ගුණ හෙළ මුවග රැව් දේ වා!
මඳකට දිවි ලොබ ලොපා
කළ මෙහෙයක් නැති දෙ පා
හෙළයකු දැකුමත් එපා









