Friday, July 25, 2008

කුමරතුඟු ගුණ සමරමු



අද දින වෙසෙසි දවසෙකි. හෙළයට දිවි දුන් විසි වන සිය වසේ මහ පඬු වූ කුමරතුඟු මුනිදසුන් මෙ ලොව පහළ වී අදට වසර එක සිය විසි එක යි. මේ වෙසෙස් බව නිසා ම ඔහු ගුණ සමරන්නට අද සටහන වෙන් වේ. දෙසට - බසට - රැසට අනගි මෙහෙයක් කළ මේ මහා වියතාණන් ගේ ගුණ අපමණ යි. ඒ ගුණ වනන්නට මා නුසුදුසු යි. එ නිසා කුමරතුඟු ගුණ ගැයෙන මේ ගීය උපුටා දක්වමි. එය කුමරතුඟු නමට මල් දමක් ම වේ වා!

කුමරතුඟුන් ගේ අගේ
දවසැ දවසැ හෙළ දැයේ
ඉර වගේ හඳ වගේ
ජයට පතළ වේ

මගෙ රට මගෙ දැය නිසා
යුද වැද සතුරන් නසා
ම දිවි ගියත් කිම අසා
දැයට පණ පෙවූ

කුමරතුඟුන් ගේ අගේ...

බසේ අවුල් ගැට මුදා
රැසේ ඇළුම් ගෙන බදා
දෙසේ සැබෑ කොට උදා
තෙ රුවනක් මැ වූ

කුමරතුඟුන්ගේ අගේ...

දෙවියකු කීවත් එපා
පිළිගන්නට දෙස් නොපා
එ හඬින් අඩි බිම දපා
හෙළ මොළ මෙළැ වූ

කුමරතුඟුන්ගේ අගේ...

නොයෙක් නොයෙක් දේ බදා
බිඳුණු මෙ දැය බස සදා
එකට එකතු කොට යොදා
හෙළ හවුල් මැවූ

කුමරතුඟුන්ගේ අගේ...

පද: අරීසෙන් අහුබුදු සූරීන්
හඬ: සුනිල් සාන්ත සූරීන්

ඒත් සමඟම කුමරතුඟුන් ගේ උදාර බව පෙන්වන්නට ඔහු ලියූ අනගි කවි කිහිපයක් එක් තැන් කොට දක්වමි. කුමරතුඟුහු දෙස - බස - රැස යන තෙ රුවන ඇදැහූ හ. දෙසට - බසට - රැසට ඉමහත් පෙමක් දැක් වූ හ.
මා දෙස හෙළ දෙස වෙන කිසි දෙසකට
මා බස හෙළ බස වෙන කිසි බසකට
මා රැස හෙළ රැස වෙන කිසි රැසකට
මේ හිස නො නමමි නො නමමි කිසි විට
හේ පිට රටට ගැති කම් කිරීම නො ඉවසුයේ ය.
මෙහි වියූ පිළිය
ඇඟැ නො ලා මැළිය
පිට රටින් විළිය
වැසුමැ නෑ එළිය
සිය රට සැම විට අගය කළේ ය.
අපට කුමට සැප නිකමුන් ලගිනා අර සුර ලොවේ
අපට කුමට ලෙඩට දුකට ඇරුණු දෙරණ දඹ දිවේ
තව ද නොයෙක තැන් ඇති ලොවැ ඉනෙ'කකට ද රිසි නො වේ
සිරි සර ඇති සුව සැප ඇති විසිතුරු ඇති හෙළ දිවේ
හෙළ බසට ඇලුම් කළේ ය.
හෙළ රටැ හෙළ ගෙයි හෙළ ඇඳැ සැතැපෙන
මගෙ මව මට දුනු හෙළ බසැ ගී
මැලැවිලි දුරු කැරැ සැනැසිලි ගෙනැ දිනි
මිහිරි යැ මිහිරි යැ රස අනැඟී
හෙළය රක්නට අනුන් ද යොමු කළේ ය.
රටට දැයට හිත දපා
මඳකට දිවි ලොබ ලොපා
කළ මෙහෙයක් නැති දෙ පා
හෙළයකු දැකුමත් එපා
කුමරතුඟු ගුණ හෙළ මුවග රැව් දේ වා!

2 අදහස්:

කදිමැ ලිපියෙකි. ජය!!!

July 26, 2008 11:35 AM  

"කුමරතුඟු ගුණ හෙළ මුවග රැව් දේ වා!" හරිම අගේ ඇති ලිපියක්.

July 29, 2008 10:34 AM